bir saniye bakabilir misin tekrar? (çok pis atar yapacağım ona göre hazırla kendini okumadan)

hiç hayatından kendinden vazgeçmedin mi?
bu kadar korkak olman! gözlerinin böylesine kör olması!
e neyi yaşıyorsun sen peki„ ne kadar tanıyorsun kendini?
tanımıyorsun ki…
bir boşluğun peşinde yaşamak senin yaptığın
e daha kolay!…
o kadar korkmuşsun ki o at gözlükleri yüzünden göremediğin her noktadan..
kaybetmişsin bugün benliğini..
sen sen değilsin!

tanıma kendini, hayatını, yasama ask diye adlandırdığın aciz duygularını…
fark etmez çünkü senin için.
ölemezsin sen, için parçalanmaz senin, çünkü böylesine uç noktalara gidemezsin…
çünkü kendinden vazgeçemezsin sen.
sen sen değilsin ki, (korkundan) sürüklenmek daha kolayına gelmiş öyle yaşayıp gidiyorsun işte.. daha çok kork daha çok kork ki dünya denilen bu yer senin gibiler yüzünden daha çok grileşsin…
korkak insanlar o kadar fazla ki.
nasıl hayat bulur burada zaten renkler.
asklar..
sevişmeler..
benimki koskoca -asla duyulmayacak- bir garip isyan…
coğu insan tarafından gereksiz romantik bulunup bir kenarda tutulan..